Pagkabalisa
Paghilom at Pag-asa · 7 araw
Ang pagkabalisa ay nakakapagod at nakakalito, at madalas parang mag-isa kang nagbubuhat ng hindi mo maipaliwanag. Mabuting dalhin ito sa Diyos, hindi para ayusin ka, kundi para hindi mo ito buhatin nang mag-isa. Ang planong ito ay lugar na ligtas at mabagal—puwede kang dumating kung nasaan ka ngayon, at walang kailangang lutasin, ayusin, o patunayan.
Araw 1 · Sa araw na ito, hindi mo kailangang lumaban mag-isa.
Umaga
Kung mabigat ang dibdib mo o mabilis ang isip mo, puwede itong maging totoo nang hindi mo kailangang ipaliwanag. Maaaring paulit-ulit ang takot at pag-aalala, at hindi ibig sabihin nito na mali ka. Dito, puwede kang huminga nang dahan-dahan at manatili lang. May Diyos na hindi nagmamadali at hindi umaalis.
Diyos na malapit, nandito ako na may pagkabalisa sa loob ko. Hindi ko kailangang ayusin ang sarili ko bago ako lumapit sa Iyo. Manatili Ka sa akin sa mismong sandaling ito, habang magulo ang isip ko at mabigat ang katawan ko. Hawakan Mo ang mga bahagi kong nanginginig at natatakot, kahit hindi ko mahanap ang tamang salita. Turuan Mo akong sumandal sa Iyong presensya, kahit maliit lang, kahit sandali lang. Ipagkatiwala ko sa Iyo ang bigat na hindi ko kayang bitbitin mag-isa.
May pahintulot kang maging marupok ngayon.
Gabi
Sa pagtatapos ng araw, puwede mong ibaba kahit kaunti ang bigat na dala mo. Ang Diyos ay gising at nagbabantay kahit ikaw ay mapagod. Hayaan mong ang gabi ang humawak sa mga hindi natapos. Wala kang kailangang lutasin ngayong gabi; pahinga na.
Araw 2 · Ang sandaling ito ay hawak, kahit hindi mo kontrolado ang lahat.
Umaga
Baka may kaba na sumisingit kahit sa mga simpleng bagay, at nakakapagod iyon. Hindi mo kailangan patunayan na kaya mo. Ang puso mo ay puwedeng maging maingay, at puwede ka pa ring mahalin sa gitna nito. Dito, sapat na ang maging narito.
Panginoon, salamat na hindi Mo ako hinihinging maging kalmado bago Mo ako yakapin. Narito ang takot ko, narito ang mga iniisip na paikot-ikot. Lumapit Ka sa akin na parang banayad na kamay na hindi nananakot at hindi nang-iiwan. Kapag sumisikip ang dibdib ko, ipaalala Mo na hindi ako nag-iisa. Dalhin Mo ako sa Iyong kapayapaan na hindi kailangang ipilit. Manatili Ka sa tabi ko habang dahan-dahan akong humihinga sa Iyong presensya.
May pahintulot kang hindi alam ang susunod na hakbang ngayon.
Gabi
Sa gabi, puwede mong hayaan ang katawan mo na huminto sa pagbabantay. Ang Diyos ay nananatiling malapit, kahit tahimik ang paligid at maingay ang loob. Ibibigay Mo sa Kanya ang natitirang kaba, kahit pira-piraso lang. Wala kang kailangang ayusin ngayon; pahinga na sa Kanyang pag-iingat.
Araw 3 · Hindi mo kailangang ipaliwanag ang lahat para maging ligtas.
Umaga
May mga araw na hindi mo mahanap ang dahilan kung bakit ka kinakabahan, at okay lang iyon. Ang pagkabalisa ay puwedeng dumating nang bigla at umalis nang dahan-dahan. Hindi ito sukatan ng pananampalataya mo o halaga mo. Nandito ka, at may Lugar kang masisilungan.
Diyos, kilala Mo ako nang buo, pati ang mga bahagi kong hindi ko maintindihan. Narito ang pagkabalisa ko—walang ayos, walang malinaw na dahilan. Tanggapin Mo ako kung paano ako dumating ngayon. Takpan Mo ako ng Iyong presensya na parang kumot na mainit at tahimik. Kapag hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko, Ikaw ang maging salita para sa akin. Hawakan Mo ako sa gitna ng hindi ko maunawaan, at manatili Ka hanggang lumuwag kahit kaunti.
May pahintulot kang manahimik at hindi magpaliwanag.
Gabi
Habang lumalalim ang gabi, puwede mong bitawan ang pangangailangang maunawaan ang lahat. Ang Diyos ay kasama mo kahit hindi malinaw ang nararamdaman. Ang mga tanong ay puwedeng manatiling nakabukas nang walang takot. Wala kang kailangang resolbahin ngayong gabi; pahinga na.
Araw 4 · Kahit maliit na kapayapaan ay totoo at sapat.
Umaga
Baka hindi darating ang ginhawa nang buo, kundi paunti-unti. Puwede kang makaramdam ng konting gaan, tapos bumalik ang kaba, at hindi ibig sabihin nito na nabigo ka. Ang paghilom ay hindi tuwid na linya. Dito, may puwang para sa maliliit na pahinga.
Panginoon, tinatanggap ko na ang kapayapaan ay puwedeng maging maliit at banayad. Hindi ko hihilingin na maging iba agad ang araw ko; hihilingin ko na maging kasama Ka. Kapag may sandaling lumuwag ang loob ko, salamat sa Iyong paglapit. Kapag bumalik ang kaba, manatili Ka pa rin at huwag Mo akong iwan. Turuan Mo akong tumanggap ng munting biyaya para sa oras na ito. Ikaw ang maging pahinga ko, kahit hindi kumpleto ang pahinga.
May pahintulot kang tumanggap ng munting ginhawa nang walang guilt.
Gabi
Ngayong gabi, puwede mong tanggapin na sapat na ang ginawa ng araw para matapos. Ang Diyos ay patuloy na nag-aalaga sa iyo kahit habang natutulog ka. Ang mga alalahanin ay hindi kailangang bantayan buong magdamag. Wala kang kailangang patunayan ngayon; pahinga na.
Araw 5 · May Diyos na nananatili, kahit nag-aalun-alon ang loob mo.
Umaga
Minsan parang may mga alon sa loob—biglang taas ng kaba, biglang pagod, biglang lungkot. Hindi mo kailangang maging matatag palagi. Ang pagkapagod mo ay may karapatang mapansin at alagaan. Sa presensya ng Diyos, puwede kang maging totoo.
Diyos na tapat, salamat na hindi Ka umaalis kapag nagugulo ako. Narito ang pagod ko at ang pag-aalala kong parang alon. Hawakan Mo ako kapag natatakot akong malunod sa sarili kong isip. Ipaalala Mo sa akin na ang Iyong pag-ibig ay mas malalim kaysa sa kaba ko. Manatili Ka habang dahan-dahan akong bumabalik sa sandaling ito. Dalhin Mo ako sa Iyong katiyakan na hindi nakadepende sa lakas ko.
May pahintulot kang mapagod at hindi magpanggap na okay.
Gabi
Sa pagdidilim, puwede mong ipaubaya sa Diyos ang mga alon na hindi humupa. Hindi mo kailangang tapusin ang laban bago matulog. Ang Kanyang presensya ang magbabantay sa iyo sa gabi. Wala kang kailangang ayusin ngayong gabi; pahinga na.
Araw 6 · Ang puso mo ay puwedeng maging mabigat, at mahal ka pa rin.
Umaga
Kung may hiya ka dahil kinakabahan ka, puwede mong ihinto ang paghuhusga sa sarili mo dito. Ang pagkabalisa ay hindi kahinaan na kailangang itago; isa itong bigat na kailangan ng lambing. Hindi mo kailangang maging ‘maayos’ para maging karapat-dapat sa pag-alalay. May pag-ibig na mas mahinahon kaysa sa takot.
Panginoon, minsan nahihiya ako sa sarili kong pagkabalisa. Dalhin Mo ako sa Iyong pagtingin na hindi nanghuhusga at hindi nagmamadali. Tanggalin Mo ang bigat ng hiya at palitan Mo ng banayad na pag-ibig. Kapag iniisip kong dapat mas kaya ko, ipaalala Mo na anak Mo ako at hindi proyekto. Yakapin Mo ang puso kong mabigat at bigyan Mo ito ng pahinga. Manatili Ka sa akin sa paraang simple at totoo.
May pahintulot kang maging mahal nang hindi ka muna nagbabago.
Gabi
Sa gabi, puwede mong ilapag ang hiya kasama ng pag-aalala. Ang Diyos ay tumitingin sa iyo nang may lambing, hindi pagsusukat. Ang araw ay puwedeng manatiling hindi perpekto at tapos pa rin. Wala kang kailangang resolbahin ngayong gabi; pahinga na.
Araw 7 · Ngayong araw, sapat na ang maramdaman na hindi ka nag-iisa.
Umaga
Kung hindi pa rin gumagaan, hindi ibig sabihin na wala kang kasama. Ang pagiging hawak ng Diyos ay puwedeng tahimik, minsan halos hindi mapansin, pero totoo pa rin. Puwede kang bumalik dito anumang oras, kahit pagod ka na. May lugar para sa’yo sa presensya Niya.
Diyos, narito ako muli, gaya ng ako—may kaba, may pagod, may pag-asa na maliit. Salamat na puwede akong bumalik sa Iyo nang paulit-ulit. Manatili Ka sa akin ngayon, hindi bilang ideya, kundi bilang presensya na banayad at malapit. Kapag sumikip ulit ang isip ko, Ikaw ang maging kasama ko sa loob ng ingay. Ipagkatiwala ko sa Iyo ang buong araw na ito, pati ang mga sandaling hindi ko kayanin. Sa Iyo ako nagpapahinga, at sa Iyo ako inaalalayan.
May pahintulot kang bumalik at bumalik sa Diyos, kahit paulit-ulit.
Gabi
Sa pagtatapos ng planong ito, hindi mo kailangang magtapos din ng pinapasan mo. Ang Diyos ay mananatiling kasama mo pagkatapos ng araw na ito. Puwede mong ibigay sa Kanya ang natitira, kahit hindi mo maipangalan. Wala kang kailangang ayusin ngayong gabi; pahinga na.
